Od 19 marca 1943 do lipca 1944 sekretarz Podziemnego Komitetu Obwodowego KP(b)B w Baranowiczach, od 1943 dowódca Baranowickiego Zgrupowania Partyzanckiego, 16 września 1943 mianowany generałem majorem. 1 grudnia 1943 na polecenie I sekretarza KC KP(b)B Pantelejmona Ponomarienki był (obok dowódcy Brygady Partyzanckiej im. Stalina, Pawła Gulewicza) jednym z organizatorów i sprawców podstępnego rozbrojenia Zgrupowania Stołpeckiego AK i wymordowania części jego żołnierzy. Od 20 lipca 1944 do października II sekretarz Komitetu Obwodowego KP(b)B w Baranowiczach, od października 1946 do grudnia 1948 I sekretarz Komitetu Obwodowego KP(b)B w Brześciu, od grudnia 1948 do czerwca 1950 I sekretarz Komitetu Obwodowego KP(b)B w Mińsku. Od 18 lutego 1949 do 20 września 1952 członek KC KP(b)B, od 19 lutego 1949 do 10 lipca 1951 członek Biura Politycznego KP(b)B, od 3 czerwca 1950 do 10 lipca 1951 sekretarz KC KP(b)B. Od 4 lipca 1951 do 22 maja 1959 I sekretarz Komitetu Obwodowego WKP(b)/KPZR w Królewcu, od 14 października 1952 do śmierci członek KC KPZR. Od maja 1959 do 18 marca 1969 I sekretarz Nadmorskiego Krajowego Komitetu KPZR, od marca 1969 I zastępca przewodniczącego Komisji Kontroli Partyjnej przy KC KPZR. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR od 3 do 7 kadencji.