Gonzague de Reynold (ur. 15 lipca 1880 w Cressier, zm. 9 kwietnia 1970 we Fryburgu) – szwajcarski historyk. Studiował na Sorbonie. W 1910 został mianowany prywatnym wykładowcą na Uniwersytecie Genewskim i w latach 1915-1931 wykładał literaturę francuską jako profesor na Uniwersytecie w Bernie, a od 1932 wykładał historię cywilizacji na Uniwersytecie we FryburguGonzague de Reynold na stronie Olympedia.
Wybrane publikacje w języku Histoire littéraire de la Suisse au XVIIIe siècle, Volume I : Le Doyen Bridel, Bridel, Lausanne 1909, Volume II Bodmer et l'École suisse, Bridel, Lausanne 1912 Contes et Légendes de la Suisse héroïque, Payot, Lausanne, 1913 Cités et pays suisses, Payot, Lausanne, 3 volumes entre 1914 et 1920 La Gloire qui chante, Poème dramatique, Spes, Lausanne, 1919 Charles Baudelaire, Georg, Genève et Paris, Crès, 1920 La Suisse une et diverse, Fragnière, Fribourg, 1923 La démocratie et la Suisse : Essai d'une philosophie de notre histoire nationale, Les Éditions du Chandelier, Bienne, 1934 L'Europe tragique, Spes, Paris, 1934 Le Génie de Berne et l'Âme de Fribourg, Pavot, Lausanne, 1935 Conscience de la Suisse, Baconnière, Neuchâtel, 1938 Défense et Illustration de l'Esprit suisse, Baconnière, Neuchâtel 1939 D'où vient l'Allemagne ?