11 czerwca 1926 r. Rada Gminna Villar-d’Arêne wydała zgodę na budowę. 11 września rozpoczęto transport materiałów (do przysiółka Le Pied du Col samochodami, dalej na morenę lodowca Plate des Agneaux na mułach dostarczonych przez wojsko, i w końcu na plecach zatrudnionych w tym celu miejscowych przewodników). Koszty transportu i montażu schroniska pokrył z własnych środków wspomniany wyżej M. Dodero. Do końca września stanął jedynie metalowy szkielet budynku, który jednak nie przetrwał zimy i wiosną następnego roku trzeba było wszystko rozpocząć od nowa. Ostatecznie schronisko zainaugurowało swą działalność 15 sierpnia 1927 r.
W latach 70. XX w. gwałtownie rosnący ruch turystyczny wykazał konieczność budowy nowego, większego schroniska. Nowy budynek, usytuowany tuż poniżej starego schroniska, ukończono w 1981 r. Stare schronisko pełni funkcję budynku gospodarczego.
Charakterystyka Nowe schronisko to budynek murowany z miejscowego kamienia, nakryty dachem dwuspadowym, parterowy, z zagospodarowanym poddaszem. Obsługa od końca marca do połowy maja oraz od połowy czerwca do połowy września. W tym czasie schronisko dysponuje 53 miejscami noclegowymi. W zimie część samoobsługowa zapewnia nocleg dla 26 osób. Problemem jest ograniczony dostęp do wody.