W swoim zamyśle miał on służyć za narzędzie pomocne do oceny stopnia zaawansowania stosowanych technologii teleinformatycznych i planowania dalszego rozwoju w tym zakresie
W 2001 roku Centrum było zaangażowane w prace nad raportem UNDP na temat znaczenia technologii informatycznych i telekomunikacyjnych dla rozwoju w Polsce.
CIUW dla internautów Po uruchomieniu PLEARN, w budynku CIUWu utworzono ogólnodostepną salę z lokalnymi terminalami pełnoekranowymi „3270”, pozwalającymi na nieodpłatne korzystanie z podstawowych usług oferowanych przez EARN, takich jak: poczta elektroniczna (system „MAILER”), transfer zbiorów między użytkownikami (tekstów, programów, danych), zdalne wysyłanie zadań do komputerów, wymiana krótkich komunikatów między połączonymi użytkownikami, grupy dyskusyjne. Dostępna była także drukarka.
Główny węzeł krajowy pracował pod utworzonym przez firmę IBM systemem VM/SP. Każdy użytkownik musiał posiadać w nim konto przydzielane przez administrację węzła, co było równoznaczne z przyznaniem mu obszaru (zazwyczaj) 1 MB pamięci dyskowej i ze zdefiniowaniem maszyny wirtualnej, do której użytkownik uzyskiwał dostęp po zalogowaniu. Identyfikator konta był także elementem adresu poczty elektronicznej, który miał postać: <identyfikator> AT <nazwa węzła, np.