17 stycznia 2015 papież Franciszek mianował go biskupem pomocniczym diecezji radomskiej ze stolicą tytularną Usula. Święcenia biskupie otrzymał 28 lutego 2015 w katedrze Opieki Najświętszej Maryi Panny w Radomiu. Udzielił mu ich arcybiskup Celestino Migliore, nuncjusz apostolski w Polsce, któremu asystowali Wacław Depo, arcybiskup metropolita częstochowski, i Henryk Tomasik, biskup diecezjalny radomski. Jako dewizę biskupią przyjął słowa „Ecclesia Mater – Mater Ecclesiae” (Kościół Matka – Matka Kościoła). W kurii diecezjalnej objął urząd wikariusza generalnego.
W ramach Konferencji Episkopatu Polski w 2015 został delegatem ds. Duszpasterstwa Nauczycieli, a w 2022 delegatem ds. Duszpasterstwa Emigracji Polskiej, ponadto w 2018 wszedł w skład Rady Stałej, w 2020 Komisji Nauki Wiary, w 2021 Rady ds. Społecznych, w 2023 Komisji Duchowieństwa, a w 2024 Komisji Wspólnej Przedstawicieli Rządu RP i KEP.
Zmarł 14 kwietnia 2025 w Radomiu w wyniku choroby nowotworowej. 22 kwietnia 2025 został pochowany w grobowcu biskupów radomskich na cmentarzu przy ul. Limanowskiego w Radomiu.
Odznaczenia i wyróżnienia W 2025 prezydent RP Andrzej Duda nadał mu pośmiertnie Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski.
Pośmiertnie został również odznaczony medalem Bene Merenti Civitas Radomiensis.
Przypisy .