φαιος phaios „ciemny, brązowy”; -κεφαλος -kephalos „-głowy”, od κεφαλη kephalē „głowa”. subarticus: łac. sub „pod, blisko”; arcticus „północny, arktyczny”, od gr. αρκτικος arktikos „północny”, od αρκτος arktos „północ”. yukonensis: Jukon, Kanada.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 115–133 mm, długość ogona 11–18 mm; masa ciała 51–90 g (maksymalny ciężar w laboratorium wynosił 131,4 g); samice są o 1,6% mniejsze od samców.
Biologia Zamieszkuje tundrę arktyczną i subarktyczne piętro alpejskie gór, powyżej linii drzew. Zwierzęta te żywią się wrzosami, wełnianką i zbożami (latem), lub mchami (zimą). Dieta lemingów brunatnych zmienia się z porami roku, gdyż gryzonie te jedzą wyłącznie świeże rośliny.
Populacja Jest uznawany za gatunek najmniejszej troski. Jego liczebność podlega wahaniom z okresem 3–4 lat, jej gęstość zmienia się od mniej niż 1 osobnika na hektar do 150–200 os./ha w szczycie. Gryzonie te nie migrują masowo, jak występujący w Europie leming norweski.
Przypisy Nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Karczowniki Kategoria:Ssaki Ameryki Północnej Kategoria:Zwierzęta Arktyki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1825 roku