Andriej Nikołajewicz Korf (ros. Андрей Николаевич Корф; ur. , zm. w Chabarowce) – baron, rosyjski generał kawalerii, pierwszy generał-gubernator przyamurski.
Życiorys Potomek inflanckiego rodu wychowywał się w Korpusie Paziów, zaczynając służbę 26 maja 1849 w stopniu chorążego. Przez kolejne lata awansował w wojskowej hierarchii; od 6 grudnia 1852 r. podporucznik, od 30 sierpnia 1855 r. sztabskapitan, od 30 sierpnia 1857 kapitan. Brał udział w wojnie kaukaskiej. Za rany tam odniesione w bitwie pod Biedieno został odznaczony orderem św. Jerzego IV stopnia. W 1867 r. został podniesiony do rangi generała-majora, zaś w 1878 do rangi generała lejtnanta. 30 sierpnia 1869 r. został mianowany dowódcą Litewskiego Pułku Lejbgwardii, jednocześnie dowodząc jego 1. brygadą 3 Gwardyjskiej Dywizji Piechoty. W kolejnych latach generał Korf dowodził 34 Dywizją Piechoty, 13 Dywizją Piechoty, by 14 lipca 1884 r. otrzymać nominację na generał-gubernatora przyamurskiego.