Obowiązki po ks. Bolesławie Maciejewskim przejął wcześniejszy wikariusz ks. Aleksander Grabowski, który kontynuował działalność patriotyczną. W pierwszych dniach stycznia 1944 r. groziło mu aresztowanie przez Niemców, przez co 5 stycznia został kapelanem 5 Wileńskiej Brygady AK, dowodzonej przez majora Zygmunta Szendzielarza „Łupaszkę”. Miał pseudonim „Ignacy”.
Okres powojenny Po wojnie proboszczem w Postawach został karmelita bosy o. Beniamin Kozera. Posługiwał jednocześnie w 12 parafiach dawnego powiatu postawskiego. W nocy z 9 na 10 lutego 1949 r. ojciec został aresztowany przez NKWD. Tej nocy aresztowano również większość księży z sąsiednich powiatów. Cztery miesiące śledztwa spędził w więzieniu w Mołodecznie. Został skazany na 25 lat łagrów i zesłany do obozu w Żezkazganie w Kazachstanie. Pracował w kopalniach miedzi. Został ranny podczas powstania w łagrze w Kengirze w 1954 r. Został zwolniony 5 grudnia 1955 r. z powodu choroby i wrócił do Postaw. Do 1958 r. prowadził pracę duszpasterską w domu, po czym został zmuszony przez KGB do wyjazdu do Polski.