Dzieci w wieku poniemowlęcym, przedszkolnym i młodszym szkolnym samorzutnie rysują, malują pędzlem i palcami, formują w materiałach miękkich, takich jak plastelina, modelina, mokry piasek na plaży, montują formy dekoracyjne i przedstawiające z różnych materiałów odpadowych na płaszczyźnie i w przestrzeni; ekspresja konstrukcyjno-techniczna – przejawia się w dziecięcych próbach konstruowania pojazdów (środków lokomocji), budowli, urządzeń technicznych i przyrządów ekspresyjna twórczość zabawowa – na ogół jest syntezą wymienionych uprzednio form ekspresji. Zatem dziedzinami twórczej aktywności dzieci są: aktywność werbalna, aktywność plastyczna i aktywność muzyczna.
Psychologowie i pedagodzy podkreślają, że konieczne jest stymulowanie aktywności twórczej dzieci poprzez właściwą organizację jego środowiska materialnego i niematerialnego. Działalności twórczej bowiem, nie wystarczy jedynie akceptować, trzeba ją stymulować i rozwijać.
Jak twierdzi J. P. Guilford jest pięć powodów, dla których powinno się rozwijać myślenie twórcze: Twórczość jest nieodłącznym składnikiem zdrowia psychicznego. Stanowi ona