Paschalny charakter chrztu podkreśla też wprowadzenie teologiczno-pastoralne, zalecając by sprawowano go „w Wigilię Paschalną lub w niedzielę, w każdą bowiem niedzielę wspomina się Zmartwychwstanie Pana”.
Gerald O'Collins SJ zwrócił uwagę, że według Konstytucji Soboru o Objawieniu Bożym Dei Verbum (DV) mysterium paschalne jest szczytem Bożego Objawienia i Historii zbawienia. Konstytucja stwierdziła, że Objawienie, które dokonało się w życiu i działalności Jezusa, wyraziło się najpełniej właśnie w misterium paschalnym. Chrystus „zwłaszcza zaś przez śmierć swoją i pełne chwały zmartwychwstanie, a wreszcie przez zesłanie Ducha prawdy, objawienie doprowadził do końca i do doskonałości” (DV 4). Ze względu na to, że Objawienie i Historia zbawienia są ze sobą ściśle zespolone (por. DV 2) – argumentował O'Collins – „tajemnica paschalna stanowi jednocześnie punkt kulminacyjny zbawczej i objawieniowej komunikacji Boga w Chrystusie”.
Jan Paweł II Myśl Konstytucji „Dei Verbum” o misterium paschalnym podjął i rozwinął Jan Paweł II w rozdziale piątym swej wczesnej encykliki o Bożym Miłosierdziu (30.11.1980 r.) (DM).