Mury Rawenny, otoczone bagnami i licznymi rzekami, okazały się w praktyce nie do zdobycia i oblężenie przeciągało się; żadna ze stron nie była w stanie zdobyć przewagi w bitwie. Główne siły Odoakra zostały zamknięte w mieście, jednak poza nim, w dolinie Adygi, pozostał silny korpus pod dowództwem Tufy, dodatkowo wzmocniony w sierpniu 491 siłami Fryderyka, króla Rugiów (obaj wodzowie po konflikcie z Teodorykiem opuścili jego armię i przeszli do obozu przeciwnika). Ostatecznie jednak między nowymi sprzymierzeńcami również wybuchł konflikt, w wyniku którego obaj wodzowie zginęli, a ich wojska poszły w rozsypkę.
W tym czasie Odoaker spróbował przebić się z Rawenny, jednak w nocnej wycieczce 9/10 lipca 491 jego armia poniosła klęskę, w bitwie zginął m.in. głównodowodzący jego wojsk Livilia oraz znaczna część gwardii przybocznej złożonej z Herulów. Miasto pozostało jednak w jego rękach, choć wiosną i latem 492 roku Goci rozpoczęli w Rimini budowę floty, dzięki której chcieli odciąć Rawennę od dostaw zapasów drogą wodną. Miasto jednak trwało w oporze.