Taką samą ocenę (7/10) przyznał płycie Paweł Waliński z Interii piszą, że album „to prostota i elegancki minimalizm”.
„Hot Press” (3,5/5) uznał, że album to „gwiazdorskie, sześcio-strunowe danie od sułtana swingu”.
3,5 gwiazdki z pięciu przyznał płycie także Dominik Zawadzki z Antyradia pisząc – „to nic innego jak kolejny stopień na schodach kariery Marka Knopflera. Artysty, który już nic nie musi. Nagrywa jak chce. Nowa płyta jest logicznym rozwinięciem poprzedniczek”.
Ocena musicOMH.com (60/100) jest bardziej mieszana, album jest określany jako „zawierający kilka prawie nieudanych utworów”. Podobnie ostrożna jest ocena recenzenta „The Telegraph” (3/5), który uznał, że płyta „jest pełna uczucia i dokładnych obserwacji życiowych, ale brakuje jej szerokiej skali w jakiej grał Dire Straits, [...] ale najwyższy czas aby Knopfler zaczął grać coś nowego”. Krytyk „The Guardian” także przyznał albumowi trzy gwiazdki z pięciu określając płytę jako „dobrze znaną przyjemność [...] To kolekcja nowelek napisanych jako piosenki, ale jako nowelista Knopfler pisze i dobrze, i źle”.