W 1908 r. Włodzimierz został przeniesiony na katedrę dońską i nowoczerkaską, zaś jego miejsce zajął biskup Serafin, który na nowo wszczął rusyfikację Cerkwi w Besarabii. Spotkało się to ze sprzeciwem prawosławnych MołdawianB. Cywiński, Dzieje narodów Europy Wschodniej. Szańce kultur, Editions Spotkania, Warszawa, , s. 544.. Jego wyrazem stał się ruch, na czele którego stanął mnich Innocenty z monasteru w Bałcie i który z czasem przerodził się w sektę.
W 1913 r. Święty Synod wyraził zgodę na służenie w języku mołdawskim całych nabożeństw, pierwsza Święta Liturgia odprawiona w całości w języku większości prawosławnych mieszkańców Besarabii miała miejsce 23 lipca tegoż roku. Rok później biskup Serafin opuścił katedrę kiszyniowską. Po nim urząd obejmowali kolejno Platon (1914–1915) i Anastazy (1915–1918).
Rewolucja 1917 r. Przyłączenie Besarabii do Rumunii Rewolucja lutowa w Piotrogrodzie przyniosła ponowne ożywienie życia politycznego w Besarabii i ruchów, które domagały się autonomii dla Mołdawii, z zachowaniem zwierzchności RosjiCh. King, The Moldovans. Romania, Russia and the Politics of Culture, Hoover Institution Press, Stanford University Press, Stanford 2000, , ss. 30–31.. W tej atmosferze 19–20 kwietnia 1917 r.