Zastosowanie W czasach biblijnych cierniste krzewy wraz z kamieniami były używane do ogradzania pól, winnic i gajów oliwnych, a także tworzenia zagrody dla stad kóz i owiec. Ponieważ kozy z łatwością wspinały się na mury, kładziono na nie wiązki splątanych ciernistych krzewów. Splątane z sobą i przyciśnięte kamieniami były odporne również na wiatr. Pędy tej rośliny powszechnie używane były jako materiał opałowy. Sprężyste i silnie rozgałęzione pędy wykorzystywano w ładowniach statków rzymskich do zabezpieczenia amfor przed rozbiciem podczas transportu. Pędów używano jako filtrów w pompach zęzowych na dawnych statkach na Morzu Śródziemnym.
Obecność w kulturze Zdrewniałe pędy tego krzewu były w arabskich i żydowskich domach powszechnie używane jako materiał opałowy. Podczas palenia jego nasiona i gałęzie (zwłaszcza zielone) pękają z charakterystycznym, głośnym trzaskiem przypominającym „śmiech głupiego”, o którym mowa w Księdze Koheleta (7,6). Znawcy roślin biblijnych są zgodni, że gatunek ten mógł być użyty do sporządzenia przez żołnierzy korony cierniowej nałożonej na głowę Chrystusa po jego ubiczowaniu. Cierniste gałęzie tego krzewu znajdowały się wokół ogniska na dziedzińcu kapłana Kajfasza (por. Mk 14,67), jest bardzo prawdopodobne, że na zewnętrznym dziedzińcu pretorium żołnierze palili podobne ognisko, mieli więc te pędy dostępne na miejscu.
Przypisy
Kategoria:Różowate Kategoria:Rośliny biblijne