Ndadaye i Buyoya byli w zasadzie jedynymi liczącymi się uczestnikami wyścigu prezydenckiego. Trzeci kandydat – Pierre-Claver Sendegeya, Hutu reprezentujący monarchistyczną i zdominowaną przez Tutsi Parti de la Réconciliation des Personnes (PRP) – cieszył się bowiem minimalną popularnością. Obok poparcia FRODEBU kandydatura Ndadaye uzyskała również poparcie trzech mniejszych partii Hutu – Rassemblement du peuple burundais (RPB), Parti du peuple (PP) oraz Parti liberal (PL). Miało to znaczenie przede wszystkim symboliczne, gdyż pozwoliło Ndadaye prezentować się w roli kandydata szerokiej koalicji opozycyjnej. Buyoya, który bezskutecznie starał się uzyskać poparcie wymienionych wyżej partii Hutu, musiał ostatecznie zadowolić się wyłącznie poparciem satelickiego wobec UPRONA ugrupowania Rassemblement démocratique pour le développement économique et social (RADDES).