Największe poparcie, sięgające odpowiednio 84,87% i 84,34%, Ndadaye uzyskał w prowincjach Cibitoke i Bubanza. W prowincjach Bużumbura, Kirundo i Ruyigi kandydat FRODEBU zdobył ponad 70% głosów; w prowincjach Gitega, Karuzi, Kayanza, Makamba, Muyinga, Ngozi – ponad 60% głosów; w prowincjach Bururi, Muramvya i Rutana – ponad 50% Stosunkowo najmniejsze poparcie, tj. poniżej 50%, Ndadaye uzyskał natomiast w prowincjach Cankuzo (30,54%) i Miasto Bużumbura (44,62%). Zasadniczo większość wyborców Hutu oddała głos na Ndadaye, podczas gdy większość Tutsi poparła Buyoyę – nie było to jednak absolutną regułą.
Przebieg wyborów monitorowało blisko stu międzynarodowych oraz około tysiąca burundyjskich obserwatorów.
Konsekwencje Prezydent Pierre Buyoya bezzwłocznie uznał swoją porażkę. Po oficjalnym ogłoszeniu wyników wyborów prezydenckich na ulice Bużumbury wyszły jednak tysiące rozgoryczonych działaczy UPRONA oraz studentów Tutsi (4 czerwca). Kilka tygodni później wyborczy sukces opozycji został przypieczętowany bezapelacyjnym zwycięstwem FRODEBU w wyborach parlamentarnych (29 czerwca). W nocy 2/3 lipca 1993 ppłk. Sylvestre Ningaba, były szef gabinetu Buyoyi, podjął próbę zamachu stanu, chcąc w ten sposób zahamować demokratyczne przemiany.