Konsekwencje Wyniki wyborów prezydenckich i parlamentarnych przeprowadzonych w Burundi w czerwcu 1993 stanowiły swoiste polityczne trzęsienie ziemi. Po 28 latach niepodzielnych rządów UPRONA reprezentującej wyłącznie interesy mniejszości Tutsi, władza w państwie przeszła w ręce opozycji popieranej przez stanowiących większość Hutu. Po oficjalnym ogłoszeniu wyników wyborów prezydenckich na ulice Bużumbury wyszły tysiące rozgoryczonych działaczy UPRONA oraz studentów Tutsi (4 czerwca). W nocy 2/3 lipca 1993 ppłk. Sylvestre Ningaba, były szef gabinetu Buyoyi, podjął próbę zamachu stanu, chcąc w ten sposób zahamować demokratyczne przemiany. Niedoszły pucz został jednak błyskawicznie stłumiony, a Ningaba i jego współpracownicy zostali aresztowani i uwięzieni.
Zaprzysiężenie Ndadaye nastąpiło 10 lipca 1993. Nowy prezydent usilnie starał się podkreślać, iż jest reprezentantem wszystkich Burundyjczyków. W przemówieniu wygłoszonym po tuż ogłoszeniu wyników wyborów oświadczył, iż jego wybór „nie był zwycięstwem żadnej pojedynczej grupy, lecz zwycięstwem demokracji”. 10 lipca 1993 powołał także rząd koalicyjny, w którym stanowisko premiera objęła Sylvie Kinigi – Tutsi, członkini UPRONA.