Rzeźby ursynowskie – grupa rzeźb plenerowych wykonanych w stylu realistycznym, pół realistycznym i awangardowym rozproszona w okolicach osiedli: „Jary”, „Stokłosy” i „Koński Jar-Nutki” na warszawskim Ursynowie Północnym.
Powstanie rzeźb W latach siedemdziesiątych XX w. na terenie Ursynowa zaczęły powstawać osiedla mieszkaniowe i bloki z tzw. wielkiej płyty. W 1977 zorganizowano tu plener rzeźbiarski pod egidą Związku Polskich Artystów Plastyków. Komisarzem pleneru został artysta rzeźbiarz Ryszard Stryjecki.
Rzeźby powstałe podczas pleneru umieszczono na warszawskim Ursynowie Północnym, w najstarszej części dzielnicy.
Lista rzeźb Ryszard Stryjecki (ur. 1937) Zakochani – wapień, ul. Pięciolinii 5 Rodzina – wapień, ul. Nutki Obelisk – (niedokończony, ociosany głaz), ul. Dunikowskiego 12 Edmund Majkowski (1929–2009) My ze spalonych wsi – płaskorzeźba, ul. Wiolinowa 15 Honor i Ojczyzna – płaskorzeźba (zniszczona), ul. Wiolinowa 15 Grajkowie – wypukłorzeźba, ul. Koński Jar 6 Janina (Nina) Mirecka-Maciejewska (1930–2014) Rodzina muzykująca – ceramika, ul. Puszczyka 10 Władysław Trojan (1932–2004) Jeździec na koniu – żelbet, ul. Koński Jar, u podnóża Kopy Cwila Stefan Wierzbicki (ur. 1938) Gołąb – wapień, ul. Koński Jar 1–3 Paw – wapień, ul.