Klucz – znak graficzny, który wyznacza położenie na pięciolinii jednego dźwięku, a w związku z tym i pozostałych, określanych w stosunku do niego. Kształt kluczy pochodzi od liter alfabetu umieszczanych na początku linii do X wieku.
Litery te z czasem zostały przestylizowane i przyjęły kształt dzisiejszych kluczy, dzielonych na trzy grupy: kluczy G, F i C.
Grupa kluczy G – określających położenie g¹ 1: klucz dyszkantowy (starofrancuski) leży na pierwszej linii thumb|left|150px|Klucz dyszkantowy 2: klucz wiolinowy (skrzypcowy) leży na drugiej linii thumb|left|150px|Klucz wiolinowy
Grupa kluczy F określających położenie f 1 klucz barytonowy – leży na trzeciej linii thumb|left|150px|Klucz barytonowy 2 klucz basowy – leży na czwartej linii thumb|left|150px|Klucz basowy 3 klucz subbasowy (kontrabasowy) – leży na piątej linii thumb|left|150px|Klucz subbasowy
Grupa kluczy C określających położenie c¹ 1 klucz sopranowy – leży na pierwszej linii thumb|left|150px|Klucz sopranowy 2 klucz mezzosopranowy – leży na drugiej linii thumb|left|150px|Klucz mezzosopranowy 3 klucz altowy – leży na trzeciej linii thumb|left|150px|Klucz altowy 4 klucz tenorowy – leży na czwartej linii thumb|left|150px|Klucz tenorowy
Większość z tych kluczy ma znaczenie historyczne, w użyciu są cztery rodzaje kluczy: