Nazwa Międzynarodowa nazwa polonez zapożyczona została z języka francuskiego – la danse polonaise, „taniec Polski”. W dawnej Polsce, w zależności od regionu kraju, w którym był tańczony, występował pod różnymi nazwami, takimi jak: „taniec polski”, „chodzony”, „pieszy”, „łażony”, „wolny”, „powolny”, „powolej”, „okrągły”, „starodawny”, „staroświecki”, „chmielowy”, „gęsi”, Tańcom chodzonym przypisuje się także określenia występujące w XVI- i XVII-wiecznej literaturze: gęsi, świeczkowy, polski, wielki, sugerując jednocześnie, że miały one rytmikę czteromiarową.
Struktura thumb|250px|Typowy rytm poloneza Polonez jest tańcem uroczystym, w którym gracji ruchów towarzyszą dostojne kroki. Zwykle w formie pieśni dwuczęściowej. Metrum 3/4, tempo umiarkowane, powolne. Charakterystyczny dla poloneza jest powtarzający się schemat rytmiczny, ósemkowy, z dwiema szesnastkami na „i” pierwszej miary.
Plik:Polonez r1.svg Typowy rytm poloneza
Kacper Napoleon Wysocki – Polonez Pożegnanie Ojczyzny (znany jako Polonez Ogińskiego)
Plik:Polonez r3.png Typowy rytm zakończenia poloneza