Wygnanie z miasta Gromadzące się w sposób ciągły i w dużych ilościach odpadki organiczne przyciągały muchy, szczury i inne szkodniki. Latem wydobywały się z garbarni odrażające zapachy. Władze miejskie były więc zmuszone zakazać działalności zakładów garbarskich w obrębie murów miejskich. Od tej pory mogli uprawiać swój fach, tylko na rzemieślniczych przedmieściach.
Przypisy
Bibliografia Nach den Regeln der Kunst. Altes Handwerk in Westphalen, (Zgodnie z regułami sztuki.Dawne rzemiosło w Westfalii), Aschendorf Verlag, Münster 1996, s. 98–103, ISBN=3-402-05259-8 Günter Gross, Lohgerber- Stadt- und Kreismuseum Dippoldiswalde: …und wie war das früher? Von einem der ältesten Gewerbe und des Leders Werdegang (...i jak to było kiedyś? O jednym z najstarszych rzemiosł i powstawaniu skóry garbowanej), wydanie własne, Dippoldiswalde 1991, stron 112 Günter Gross, Lohgerbermuseum Dippoldiswalde, wydanie własne, Dippoldiswalde 1985, stron 36 Klaus Schlottau, Von der handwerklichen Lohgerberei zur Lederfabrik des 19. Jahrhunderts. Zur Bedeutung nachwachsender Rohstoffe für die Geschichte der Industrialisierung (Od warsztatu garbarskiego do XIX-wiecznej garbarni przemysłowej.