Obertas mniej żwawo bywa tańczony w Wielkopolsce i Kujawach, żwawiej na Mazowszu, a najżwawiej w okolicach Krakowa.
Muzyka Punktem odróżniającym oberka od innych form muzycznych jest bardzo swobodny, wręcz nieustabilizowany tok rytmiczny, który jest wyrażany poprzez nierówne akcentowanie. Rytm ten wymaga od muzyków dużej świadomości pulsu, ponieważ muzykowanie oberka polega na improwizowaniu i dowolności rytmicznej. Za sprawą braku rygoru rytmicznego wydaje się, że cechą charakterystyczną oberka jest chaos, jednak jest to zabieg tylko pozorny. Choć oberek nie ma uzewnętrznionego pulsu na takim poziomie, jak np. mazur, to jednak puls jest w oberku podstawą konstrukcyjną.
Dowolność oberka opiera się na rozkładaniu akcentów. Zmienność i różność kombinacji czasami prowadzi do zmiany części tańca lub jego fraz. Częstym bywa zabieg zmiany metrum z 6/8 na 3/8 w trakcie trwania tańca. Jednak teksty przyśpiewek, schematy kroków zawsze są podtrzymywane w pierwotnym metrum, czyli 6/8. Właśnie to częste mieszanie, łączenie metrów w ciągu trwania melodii nadaje oberkowi swoisty, osobisty charakter.