Gdy w 1936 roku Johnson pozbawiał Kasprzykowskiego funkcji przedstawiciela LHMM, zarzucił mu głównie zagarnięcie funduszy przeznaczonych na działalność LHMM, pobieranie zbyt wysokiej pensji, liczne odstępstwa doktrynalne oraz chęć przejęcia kontroli nad zborami ŚRME w Polsce. W latach 1936–1937 Kasprzykowski stał się otwartym przeciwnikiem Johnsona. Pod pseudonimem Krukowski wydał broszurę „Agape Dobrego Pasterza” w której przeciwstawiał się nauczaniu Johnsona. Po Kasprzykowskim przedstawicielem LHMM w Polsce został Wiktor Stachowiak.
Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego Opuszczając ŚRME, Czesław Kasprzykowski pociągnął za sobą członków siedmiu epifanicznych zborów: w Warszawie, Łodzi, Bydgoszczy, Lublinie, Holendrach, Bereżcach i Pawłowie, oraz kilku czołowych działaczy LHMM (pielgrzymów i ewangelistów), co dało zalążek Stowarzyszeniu Badaczy Pisma Świętego. Prawną podstawą działania Stowarzyszenia BPŚ był ten sam dokument rejestracji Stowarzyszenia Badaczy Pisma Świętego – Grupa II, którym posługiwał się najpierw jako przedstawiciel Towarzystwa Strażnica, a następnie przedstawiciel ŚRME. Pozostał związany ze Stowarzyszeniem BPŚ, usługując w zborze w Warszawie. Po śmierci Cz.