W 1975 roku przeszła do Instytutu Podstaw Chemii Żywności na Wydziale Chemii Spożywczej Politechniki Łódzkiej, gdzie była zastępcą dyrektora ds. dydaktycznych w latach 1975–84 oraz pełniła aż do śmierci funkcję kierownika w utworzonym przez siebie Zespole Chemii Bionieorganicznej i Analitycznej. Na tym samym wydziale była prodziekanem ds. studenckich w latach 1985–88 oraz zorganizowała pierwsze w Polsce Studium Podyplomowe Instrumentalnych Metod Analizy Żywności.

Opublikowała łącznie 380 oryginalnych prac naukowych, 6 skryptów, podręcznik oraz dwa rozdziały w monografii na temat analizy żywności pt. „Handbook of Food Analysis” (Marcel Dekker, New York 1996, ). W latach 1984–1997 była redaktorem naczelnym Zeszytów Naukowych Politechniki Łódzkiej, seria „Technologia i Chemia Spożywcza”. W swoim dorobku posiadała szereg patentów oraz liczne opracowania dla przemysłu, m.in. opracowała oryginalne metody oznaczania makro- i mikroelementów w surowcach i produktach spożywczych oraz zanieczyszczeń w kosmetykach. Wypromowała 21 doktorów, m.in.