Aleksander Batory (ur. w Romnach, zm. 12 grudnia 1982 w Londynie) – pułkownik artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Aleksander Batory urodził się 23 listopada 1884 roku w Romnach, ówczesnym mieście powiatowym guberni połtawskiej, położonym przy ujściu rzeki Romny do Suły. Był synem ziemianina. W 1904 roku rozpoczął służbę wojskową w Armii Imperium Rosyjskiego. Dwa lata później ukończył oficerską szkołę artylerii. W latach 1917–1918 pełnił służbę w I Korpusie Polskim w RosjiTadeusz Chrostowski, Pułkownik Aleksander Batory..., s. 29–30..
11 listopada 1918 roku został przydzielony do Szkoły Oficerów Artylerii w RembertowieDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 3 z 14 stycznia 1919 roku, poz. 152.. 23 grudnia 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia majora ze starszeństwem z dniem 7 listopada 1918 rokuDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 2 z 12 stycznia 1919 roku, poz. 69.. 22 grudnia 1919 roku został przeniesiony z Generalnego Inspektoratu Artylerii w Warszawie do baterii zapasowej 12 Kresowego pułku artylerii polowejDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 99 z 29 grudnia 1919 roku, poz. 4355.. W styczniu 1920 roku został dowódcą I dywizjonu 11 pułku artylerii ciężkiej w Grudziądzu, który w tym samym roku został przemianowany na 11 dywizjon artylerii ciężkiej.