thumb|Grot typu Clovis

Grot typu Clovis – charakterystyczne ostrze wykonane z kamienia lub zwierzęcych kości, które stanowi pozostałość po północnoamerykańskiej kulturze Clovis. Jego nietypową cechą jest kształt obustronnych żłobień niespotykany nigdzie indziej na świecie.

Pierwsze groty odkryto w miejscowości Clovis w Nowym Meksyku na początku 1929 roku. Później podobne odnaleziono także w południowej Kanadzie, Meksyku oraz w Wenezueli. Największa ich liczba znajduje się jednak w USA, głównie w stanach: Nowy Meksyk, Montana, Wyoming, Idaho i Teksas.

Charakterystyka Kultura Clovis, której wiek szacuje się na około 13 000 lat, dysponowała wieloma narzędziami wyróżniającymi ją na tle innych, m.in.: skrobakami, tasakami oraz prostownikami oszczepów. Jednakże jej cechą charakterystyczną stały się groty. Średnio mierzyły około dziesięciu centymetrów i były dość wąskie, choć odnaleziono egzemplarze mierzące od 4 do 20 cm długości. Posiadały szerokie ale płytkie wzdłużne wyżłobienia po obu stronach. Na dnie były lekko wklęsłe po to, by łatwiej je było umieścić na trzonku, który następnie owijano rzemieniem. Dzięki temu, jeśli grot się zniszczył można go było łatwo wymienić lub jeśli się ukruszył, przesunąć wyżej i ponownie naostrzyć.