Nie jest znana data powstania arabskiej wioski Indur, wiadomo jednak, że jest ona wymieniona w tureckich księgach podatkowych w 1596 roku. Jej mieszkańcy płacili wtedy podatki z upraw pszenicy, jęczmienia, oliwek oraz hodowli kóz i pszczelarstwa. W wyniku I wojny światowej wieś wraz z całą Palestyną przeszła w 1918 roku pod panowanie Brytyjczyków. W 1922 roku utworzyli oni formalnie na tym obszarze Mandat Palestyny. Pochodził stąd szejk Tawfiq Ibrahim, jeden z przywódców arabskiego powstania w Palestynie (1936–1939). W okresie tym Indur była dużą wsią. We wsi znajdowała się szkoła podstawowa dla chłopców.

W poszukiwaniu skutecznego rozwiązania narastającego konfliktu izraelsko-arabskiego w dniu 29 listopada 1947 roku została przyjęta Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181. Zakładała ona między innymi, że wieś Indur miał znaleźć się w granicach nowo utworzonego państwa żydowskiego. Arabowie odrzucili tę rezolucję i dzień później doprowadzili do wybuchu wojny domowej w Palestynie. W trakcie jej trwania rejon wioski zajęły siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej, które sparaliżowały żydowską komunikację w całej okolicy. Z tego powodu, podczas I wojny izraelsko-arabskiej w dniu 24 maja 1948 roku izraelscy żołnierze zajęli, a następnie wysiedlili wieś Indur.