Po powrocie do Lwowa nadal zajmował się pracą publicystyczną i wygłaszał odczyty. Współpracował z pismami „Widnokręgi" (1911) i „Gazeta Wieczorna" (1911 - 14): dla „Panoramy" projektował układy graficzne, reklamy, inseraty. Namalował wiele obrazów olejnych, w których zwracał uwagę przede wszystkim na aspekty malarskie i dekoracyjne („Portret siostry - Oktawii Popowiczowej, „Portret brata - Bronisława", „Samotnik i samiczka", „Sąd Parysa", „Portret pani Dz.", „Portret podwójny". W akwareli przedstawiał pejzaże i martwe natury. Dużo szkicował (portrety, typy lwowskie i kawiarniane), rzeźbił (Tur z jeźdźcem) i projektował nagrobki. Wykonał projekty inscenizacji „Judyty" Hebbla oraz kurtynę (1909) dla lwowskiego teatru „Variete Casino de Paris" (zaginęła). Wiele uwagi poświęcał sztuce stosowanej: projektował plakaty, reklamy, pocztówki, ekslibrisy, wywieszki ślusarskie, kilimy, okładki, ilustrował też książki: m.in. Leopolda Staffa „Wawrzyny" (Lwów 1912), Henryka Zbierzchowskiego „Danga" (Lwów 1912), zdobił i ilustrował podręczniki szkolne np. „Ćwiczenia niemieckie dla klasy pierwszej szkół średnich" L. Germana i K. Petelenza, „Czytania polskie" M. Reitera.