Michał Słowikowski (ur. 29 września 1898 w Tarkowie, zm. 1991) – polski ksiądz katolicki, infułat, kanonik lubelski, dyrektor gimnazjum biskupiego (tzw. Biskupiaka) w Lublinie w latach 1935–1939 oraz 1944–1962 (do likwidacji).
Życiorys Jego ojciec był organistą w Tarkowie. W młodości jako ochotnik uczestniczył w wojnie z bolszewikami w 1920 r. Studiował również polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim. W 1924 przyjął święcenia kapłańskie z rąk biskupa Mariana Leona Fulmana. Później został nauczycielem gimnazjum biskupiego w Lublinie. Po rezygnacji dyrektora bł. ks. Kazimierza Gostyńskiego w 1935 objął jego posadę.
W 1939 szkoła została zamknięta przez niemieckich okupantów i zamieniona na koszary i szpital wojskowy. Pomoce dydaktyczne, zbiory biblioteczne i prywatne zbiory dyrektora zabrano i spalono. Ks. Słowikowski wraz z częścią kadry został więźniem gestapo na Zamku Lubelskim. 15 marca 1940 roku został zwolniony z więzienia, a w kwietniu tego roku objął parafię pod wezwaniem św. Piotra i Pawła w Kamionce. Proboszczem pozostał do 1945. Podczas pobytu w Kamionce poznał późniejszego kardynała i prymasa Polski Stefana Wyszyńskiego, ukrywającego się w sąsiedniej Kozłówce. W czasie wojny organizował tajne szkolnictwo w Kamionce i powiecie lubartowskim, był też kapelanem AK.