Mieczysław Szymański (ur. 8 listopada 1903 w Warszawie, zm. 22 września 1990 tamże) – polski malarz i rysownik.

Życiorys Urodził się w rodzinie Władysława i Emilii z Kwiatkowskich. Od 1927 studiował na Wydziale Malarstwa w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie pod kierunkiem Tadeusza Pruszkowskiego, należał do ugrupowań Loża Wolnomalarska i Powiśle. Po ukończeniu nauki w 1932 tworzył pejzaże, martwe natury, sceny rodzajowe i kompozycje groteskowe charakteryzujące się nastrojowością, które uczestniczyły w wystawach w Instytucie Propagandy Sztuki (w 1934 otrzymał nagrodę IPS). Poza malarstwem przedmiotem jego zainteresowania była tkanina artystyczna, podczas wystawy w Paryżu w 1937 otrzymał Grand Prix.

Po II wojnie światowej mieszkał w Łodzi, gdzie poświęcił się pracy pedagogicznej oraz tworzeniu artystycznych makat i kilimów, za które w 1955 wyróżniono go Nagrodą Państwową II stopnia. W latach 1949–1974 kierował Pracownią Klasycznych Technik Tkackich na Wydziale Malarstwa warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych.

Od 6 sierpnia 1934Mieczysław Szymański M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 2023-09-05].