Od 1926 roku pracował jako asystent w Laboratorium Maszynowym Politechniki Warszawskiej. W 1928 roku otrzymał dyplom ukończenia studiów na Sekcji Konstrukcyjnej Wydziału Mechanicznego Politechniki Warszawskiej. Po ukończeniu studiów w latach 1928–1929 pracował w wytwórni turbin Brown-Boveri w Baden (Szwajcaria), a następnie jako kierownik działu turbin parowych w przedstawicielstwie tejże firmy w Warszawie. W 1938 roku został powołany na szefa Wydziału Turbinowego w Zakładach Południowych w Stalowej Woli.
W czasie okupacji był wykładowcą w Zakładowej Szkole Mechanicznej, w sierpniu 1944 roku powrócił na stanowisko kierownika Wydziału Turbin.
W 1945 roku został powołany na profesora nadzwyczajnego i kierownika Katedry Turbin Parowych i Maszynoznawstwa Politechniki Łódzkiej. W latach 1948–1952 był dziekanem Wydziału Mechanicznego PŁ. W roku 1955 przeniósł się na Politechnikę Warszawską, gdzie objął kierownictwo tworzonej uprzednio pod jego opieką od 1951 roku Katedry Kotłów, Turbin i Pomp na Wydziale Mechanicznym Energetyki i Lotnictwa, którą kierował do roku 1966, a następnie Zakładem Turbin Parowych aż do przejścia na emeryturę w 1971 roku. W latach 1956–1959 był prorektorem Politechniki Warszawskiej prowadząc sprawy współpracy z gospodarkę narodową.