O powieści tak pisał w jednej z recenzji Andrzej Franaszek: „Życie wychowanków zakładu wypełnia bicie. Regularne maltretowanie przez wychowawców, ale też bicie siebie nawzajem. Między « skrzywdzonymi i poniżonymi » nie pojawia się żadna solidarność, żadne współczucie. Ekstremalna sytuacja wyzwala tylko okrucieństwo, pozwala odkryć przyjemność, jaką sprawia zadawanie bólu”A. Franaszek, Czysto, cicho, zimno, [w:] „Tygodnik Powszechny” 1997, nr 21 dod., s. 3..
Problematyka Powieść Jana Komolki posługuje się dziecięcym bohaterem, by pokazać zło świata, w którym rządzi przemoc, gdzie słabszy jest przymuszony do kolaboracji z tymi, którzy reprezentują aparat władzyL. Bugajski, Strategia ślimaka. Proza młodych 1978-82 - próba bilansu [dostęp: 27 stycznia 2015].. Ucieczka do nieba to nie tylko studium psychologiczne, ukazujące człowieczą degrengoladę, ale także rodzaj politycznej metafory, gdzie zakład poprawczy to Polska Ludowa, a wychowawcy to doktrynerzy i stróże społecznego porządku.