A. Sharma i inni przebadali pędraki tego gatunku pod kątem infekcji bakteryjnych. Wyizolowali 10 gatunków entomopatogennych bakterii z rodzajów Bacillus, Psychrobacter, Paracoccus, Paenibacillus, Mycobacterium, Staphylococcus i Novosphingobium. Największą śmiertelnością w ciągu tygodnia odznaczały się Bacillus cereus (51,85%) i Psychrobacter pulmonis (33.33%), a wyniki powyżej 20% osiągnęły także Bacillus psychrodurans, B. pumilus i P. tylopili. Z kolei po 30 dniach obserwacji śmiertelność larw zainfekowanych B. cereus sięgnęła 100%, a P. pulmonis 88,89%.
Pędraki atakowane są również przez entomopatogenne nicienie z gatunków Steinernema carpocapsae i Heterorhabditis indica. Zespół A. Sharmy obserwował po tygodniu w przypadku infekcji pierwszym z nich śmiertelność od 68 do 93%, a w przypadku drugiego od 39 do 71%.
Znaczenie gospodarcze Chrząszcz ten ma duże znaczenie gospodarcze dla indyjskiego stanu Himachal Pradesh. Najliczniejszy jest na wysokich i średniej wysokości wzgórzach. Jest szkodnikiem wielu roślin: drzew leśnych i owocowych oraz ich siewek, warzyw, trawników oraz zbóż. Gatunek ten stanowi 90% populacji szkodliwych żuków w sadach jabłkowych na wzgórzach Shimla. W regionie tym jest także predominującym szkodnikiem upraw ziemniaków.