Klasztor jest jednym z najważniejszych ośrodków religijnych i pielgrzymkowych w Rumuńskim Kościele Prawosławnym końca XX w. i pocz. XXI w. Przyczyną takiego wzrostu znaczenia monasteru była sława świętych starców, jaką cieszyli się żyjący w nim w XX w. archimandryci Joannicjusz (Balăn) i Kleofas (Ilie)Ł. Galusek, M. Jurecki, A. Dumitru, Rumunia. Mozaika w żywych kolorach, Bezdroża, Kraków 2004, s. 170.. Architektura Kompleks monasterski wzniesiony jest w stylu mołdawskim Istoric. Dawna główna cerkiew klasztoru została zbudowana na planie trójkonchowym z jedną wieżą. Długość świątyni wynosi 21,5 metra, szerokość absydy – 11 metrów, zaś wysokość wieży – 20 metrów. Szczególną czcią otaczana jest przechowywana w cerkwi ikona Matki Bożej z pocz. XX wiekuAnsamblu. W latach 90. XX wieku zbudowany został murowany sobór św. Teodory z Sihli, co miało związek ze wzrostem znaczenia monasteru i liczby przybywających pielgrzymów. Była to pierwsza cerkiew pod wezwaniem tej świętej mniszki, kanonizowanej w 1992. Zbudowano ją w tradycyjnym stylu rumuńskim, na planie trójkonchowym, z trzema wieżamiCatedrala "Sf. Theodora de la Sihla". Monaster posiada własny cmentarz z drewnianą cerkwią świętych Archaniołów Gabriela i Michała, zbudowaną w latach 1987–1989 z inicjatywy archimandryty Wiktoryna (Oanele)Cimitirul si biserica sa.
Przypisy
Kategoria:Klasztory prawosławne w okręgu Neamț Kategoria:Archieparchia Jass