Berenika II (ok. 267 – 221 p.n.e.) – królowa Egiptu, żona Ptolemeusza III, w czasie jego wyprawy do Syrii ofirarowała Wenus jako dar wotywny swoje włosy, co zainspirowało do nadania jednemu z gwiazdozbiorów nazwy Warkocz Bereniki. Berenika III (120–80 p.n.e.) – władczyni Egiptu, córka Ptolemeusza IX, poślubiła Ptolemeusza X a następnie Ptolemeusza XI, zamordowana przez drugiego męża. Jej życiem inspirowana jest opera Berenika autorstwa Georga Friedricha Händel. Berenika IV (78 – 55 p.n.e.) – władczyni Egiptu, córka Ptolemeusza XII i starsza siostra Kleopatry VII. Berenika (żona Antiocha II) (ok. 275 – 246 p.n.e.) – córka Ptolemeusza II, królowa Syrii, po śmierci męża została zamordowana. Berenika – córka Salome, siostra Heroda I. Berenika (28 – 79 n.e.) – księżniczka Judei, córka Agryppy I, kochanka Tytusa, na podstawie jej historii powstały między innymi: sztuka Berenice francuskiego pisarza Jeana Racine, opera Bérénice francuskiego kompozytora A. Magnarda i Tytus i Berenika autorstwa Aleksandra Krawczuka. Błogosławiona Berenika (4 wiek n.e) – wraz z innymi niewiastami poświęciła życie chroniąc