Mykoła Ołeksijowycz Kuczerenko (, / Nikołaj Aleksiejewicz Kuczerienko; (ur. 24 grudnia 1907, zm. 12 września 1976) – radziecki inżynier-konstruktor narodowości ukraińskiej, trzykrotny laureat Nagrody Stalinowskiej (1942, 1946, 1948), inżynier-pułkownik (od 1946). Syn maszynisty kolejowego. W 1930 ukończył Charkowski Instytut Inżynierów Transportu. Od 1931 był projektantem Charkowskiej Fabryki Parowozów (od 1936 – Zakładu Nr 183), w 1931 został przeniesiony do czołgowej grupy konstruktorskiej. Od 1934–1937 był zastępcą szefa Biura Konstrukcyjnego, w latach 1938–1939 szefem Biura Konstrukcyjnego (KB-100). Uczestniczył w opracowaniu pierwszego radzieckiego czołgu średniego T-24 (1930), а także lekkich kołowo-gąsienicowych czołgów BT-2 (1931), BT-5 (1932), BT-7 (1935) i BT-7M (1939). Wspólnie z M.I. Koszkinem i A.A. Morozowem kierował pracami nad skonstruowaniem czołgów А-20, А-32 i czołgu Т-34 (przyjętego na uzbrojenie 19 grudnia 1939).