Bolesław Rossiński (ur. 18 sierpnia 1903 w Petersburgu, zm. 31 stycznia 1995) – polski inżynier budownictwa, specjalista w dziedzinie mechaniki gruntów i fundamentowania, profesor Politechniki Łódzkiej.
Życiorys Urodził się w 1903 roku w Petersburgu, do Polski przybył w 1920 roku, gdzie kontynuował edukację rozpoczętą w polskim gimnazjum w Moskwie. Ukończył prestiżowe Liceum Realne W. Giżyńskiego w Warszawie. W 1932 roku uzyskał dyplom inżyniera dróg i mostów na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej.
W latach 1933–1937 pracował na Wybrzeżu w firmie budującej umocnienia wojskowe, w tym m.in. na Helu. Od 1937 roku do wybuchu II wojny światowej prowadził własną firmę budowlaną i brał udział m.in. w budowie fabryki prochu strzelniczego w Jaśle.
W czasie wojny, po kampanii wrześniowej, którą odbył w stopniu podporucznika rezerwy w 7 pułku piechoty Legionów w Chełmie Lubelskim, w 1943 roku włączył się do działalności podziemnej i został zaprzysiężony jako żołnierz Armii Krajowej w szeregach 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK.