Bahadur Szah (zm. 13 lutego 1537) – sułtan Gudźaratu panujący w latach 1526–1537. Ostatni wybitny władca tego państwa. Za jego panowania Gudźarat osiągnął największy zasięg terytorialny. Bahadur popadł jednak w konflikt z rosnącym w potęgę państwem Wielkich Mogołów oraz Portugalczykami, którzy w tym czasie podjęli ekspansję handlową w regionie. thumb|left|180px|Ucieczka Bahadura w walce z Humajunem thumb|240px|Miedziane monety Bahadura thumb|left|180px|Śmierć Bahadura w morzu
Sukcesy militarne Bahadur Szah doszedł do władzy w 1526 roku po śmierci swego ojca, Muzzafara II. Po krótkiej walce, w której pokonał swych braci, został uznany przez możnych nowym sułtanem Gudźaratu. Na początku swego panowania interweniował w Dekanie popierając władcę Beraru. W odróżnieniu od swych poprzedników utrzymywał lepsze stosunki z radżami Radźputów, popadł jednak w konflikt z sułtanami Malwy i w końcu w 1531 roku podbił Malwę przyłączając ją do swego państwa. Po tym sukcesie postanowił ukorzyć ranów Mewaru, którzy uważali się za zwierzchników wszystkich Radźputów. W kolejnych kampaniach dwukrotnie obległ stolicę Mewaru, Ćitor, który zdobył w 1534 roku dzięki silnej artylerii.