Wilhelm z Apulii – pisarz tworzący w latach 90. XI wieku. Jego Gesta Roberti Wiscardi (Czyny Roberta Guiscarda), napisane heksametrem, są uznawane za jedno z trzech najważniejszych źródeł historycznych dotyczących normańskiego podboju południowej Italii (dwa pozostałe zostały napisane przez Amatusa z Monte Cassino i Gotfryda Malaterrę).

Niewiele wiadomo o pochodzeniu i życiu Wilhelma, zanim zajął się spisaniem historii Normanów. Wilhelm był prawdopodobnie człowiekiem świeckim, przeciwieństwie do Amatusa i Geoffrey’a. Podstawą do takiego stwierdzenia jest relatywnie mała liczba nawiązań do spraw religijnych w jego pracyWolf Kenneth Baxter, The Normans and their Historians in Eleventh Century-Italy, Filadelfia, University of Pennsylvania Press, 1995.. Jest również prawdopodobne, że Wilhelm nie był Normanem tylko Longobardem, ponieważ w swojej pracy bardzo życzliwie odnosił się do poczynań możnych longobardzkich, życzliwiej nawet niż do niektórych Normanów. Wilhelm posługiwał się dobrą, klasyczną łacinąWilhelm z Apulii, tłumaczenie: Loud Graham A., The Deeds of Robert Guiscard, Leeds Medieval History Texts in Translation Website, University of Leeds,2002.. Jest niemal pewne, że znał dzieła najważniejszych poetów rzymskich, szczególnie Wergiliusza i Lukana.