W Katedrze Technologii Chemicznej Nieorganicznej prowadzone były badania w zakresie: technologii wody i technologii krzemianów odsiarczania gazów przemysłowych fluidalnej konwersji tlenku węgla wykorzystania odpadowego chlorku wapnia do produkcji chloru i azotanów zgazowania odpadów z rud uranowych, procesów jonitowego uzdatniania wody sorpcyjnego usuwania zanieczyszczeń z wód ściekowych.
W 1970 została zmieniona struktura Uczelni i wszystkich wydziałów. Wśród nowo powołanych instytutów utworzony został Instytut Chemii Ogólnej, który powstał z połączenia Katedry Chemii Nieorganicznej, Katedry Chemii Ogólnej i Katedry Technologii Chemicznej Nieorganicznej. Pierwszym dyrektorem Instytutu został prof. dr hab. Rajmund Sołoniewicz, który pełnił tę funkcję do 1975. W latach 1976–2002 dyrektorem Instytutu był prof. dr hab. inż. Tadeusz Paryjczak. W 1991 Instytut zmienił nazwę na Instytut Chemii Ogólnej i Ekologicznej. Od 2002 jego dyrektorem jest prof. dr hab. inż. Jacek Rynkowski.
Władze Instytutu Dyrektor – prof. dr hab. inż. Małgorzata I. Szynkowska-Jóźwik Z-ca dyrektora ds. kształcenia – prof. dr hab. inż. Wojciech Wolf Z-ca dyrektora ds. nauki – dr hab. inż. Paweł Mierczyński, prof.