od końca 1942 oddział ten był jednym z głównych grup partyzantki ZSRR działających w Puszczy Nalibockiej. Od listopada 1942 dowódca partyzanckiej Brygady Leninowskiej, od maja 1943 Brygady im. Kirowa, od lutego 1944 ponownie dowódca Brygady Leninowskiej. Działając na głębokich tyłach Niemców, Brygada Leninowska wyrządziła im poważne szkody, kontrolowała 6 rejonów obwodu baranowickiego i stała się podstawą dla utworzenia czterech kolejnych brygad partyzanckich. Jednocześnie, według raportu Wydziału Specjalnego Brygady Leninowskiej do pomocnika dowódcy Zgrupowania Baranowickiego, ppłk NKGB Dmitrija Armianinowa, Fiodor Siniczkin wraz z komisarzem Brygady, Makarowem, i zastępcą dowódcy ds. wywiadu Pocełujewem będąc na wsi zawsze nadużywał alkoholu, a 17 marca 1944 pijany Siniczkin rozkazał strzelać na wiwat z moździerza. Poza tym oddziały z Brygady im. Kirowa atakowały oddziały Armii Krajowej działające na Białorusi (głównie Oddział nr 312 dowodzony przez Czesława Zajączkowskiego „Ragnera”), m.in. 20 lipca 1943 we wsi Mociewicze, 13 lipca 1943 we wsi Piaskowice, 2 stycznia i 4 stycznia 1944 we wsi Borki. 10 lutego 1944 Brygada im. Kirowa wraz z Brygadą im.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Fiodor Siniczkin · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.