Boris Adamowicz Bułat (ros. Борис Адамович Булат, ur. w Tule, zm. 27 marca 1984 w Mińsku) – radziecki wojskowy, dowódca partyzancki, Bohater Związku Radzieckiego (1944).

Życiorys Po ukończeniu 8 klas pracował jako monter telegrafista, od 1933 w Armii Czerwonej, 1936 ukończył szkołę wojskową im. Wszechrosyjskiego Centralnego Komitetu Wykonawczego, a 1940 Wojskową Akademię im. Frunzego w Moskwie. Służył w okupowanym przez Armię Czerwoną Białymstoku, gdzie zastał go atak Niemiec na ZSRR. Ranny i wzięty do niewoli, zbiegł z obozu jenieckiego, przez pewien czas ukrywał się u chłopa, po czym podjął działalność partyzancką, wraz z kilkoma innymi zbiegłymi jeńcami wykolejając niemieckie pociągi, później także atakując niemieckie samochody i mniejsze oddziały. Wiosną 1942 został wybrany dowódcą nowo powstałego oddziału partyzanckiego w Puszczy Lipiczańskiej, który 20 maja 1942 rozbił garnizon w miasteczku Hołynka, w czerwcu 1942 zdemontował szyny na odcinku kolejowym Słonim-Zelwa-Białystok, a 18 lipca 1942 zetknął się z sowieckimi zrzutkami spadochronowymi wysłanymi w celu wywołania wojny partyzanckiej.