Zdzisław Rytel (ur. 26 grudnia 1895 w Ufie, zm. 18 października 1979 w Warszawie) – inżynier mechanik, profesor Politechniki Warszawskiej.

Życiorys Urodził się w rodzinie Aleksandra, oficera wojska rosyjskiego, i Jadwigi z Zieleniewskich. W 1907 r. przyjechał do Polski. W 1913 r. ukończył gimnazjum w Siedlcach. Studia rozpoczął w Politechnice Lwowskiej, po przerwie spowodowanej wybuchem I wojny światowej, kontynuował je od 1915 r. na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej. W r. 1918 wstąpił do Wojska Polskiego, w którym służył aż do zakończenia wojny polsko-bolszewieckiej w 1920 r. w stopniu podporucznika.

W 1920 r. zawarł związek małżeński z Heleną Paradowską.

W 1924 r. otrzymał dyplom inżyniera mechanika u prof. Wiesława Chrzanowskiego na Politechnice Warszawskiej. Od października 1921 do czerwca 1929 był starszym asystentem w Katedrze Geometrii Wykreślnej Politechniki Warszawskiej. Od 1 lipca 1923 r. działał w Stowarzyszeniu Mechaników Polskich z Ameryki Spółka Akcyjna. W latach 1924–1926 był inżynierem ruchu laboratorium metaloznawczego w Zbrojowni nr 2 w Warszawie. W latach 1926–1929 pracował na stanowisku konstruktora Instytutu Aerodynamicznego, m.in. opracował projekty 4 wag aerodynamicznych oraz wielostopniowej sprężarki.