Jan Dobrzycki (ur. 16 czerwca 1917 we Fryburgu w Szwajcarii, zm. 2002) – polski technolog cukrownictwa, profesor Politechniki Łódzkiej.
Życiorys Syn Stanisława Dobrzyckiego, profesora literatur słowiańskich na Uniwersytecie we Fryburgu. W 1919 roku jego rodzice ze względów patriotycznych przenieśli się do Polski i zamieszkali w Poznaniu. W 1934 roku Jan Dobrzycki ukończył gimnazjum klasyczne im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu, otrzymując świadectwo dojrzałości i rozpoczął studia chemiczne na Uniwersytecie Poznańskim. W chwili wybuchu wojny miał ukończoną pracę magisterską, lecz egzamin dyplomowy mógł zdać dopiero w 1946 roku. Wojnę spędził w Miejskiej Górce pod Rawiczem, pracując jako chemik kampanijny i jako robotnik. Po wojnie został mianowany naczelnym inżynierem Cukrowni Miejska Górka. W 1954 roku został zatrudniony w Katedrze Cukrownictwa i Technologii Ogólnej Środków Spożywczych Politechniki Łódzkiej. W 1961 roku uzyskał stopień naukowy doktora, a w 1967 stopień doktora habilitowanego. Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1978 roku.