Bonaventura Badoer da Peraga (ur. ?, zm. 10 lipca 1381) – włoski kardynał okresu wielkiej schizmy zachodniej z zakonu augustianów eremitów. W swym zakonie jest czczony jako błogosławiony.
Życiorys Życiorys Bonaventury Badoera jest trudny do odtworzenia z uwagi na ograniczoną ilość źródeł mu współczesnych oraz niewątpliwe błędy popełnione przez późniejszych biografów i hagiografów. Według Onufrio Panvinio, szesnastowiecznego historyka augustiańskiego i pierwszego biografa Bonaventury, przyszły kardynał urodził się 22 czerwca 1332 w Padwie jako syn Marino Badoera. O ile miejsce urodzenia nie budzi kontrowersji, pozostałe dane są wątpliwe. Wiadomo bowiem, że Marino Badoer zmarł w 1324, zatem albo podana przez Panvinio data jest zbyt późna, albo wskazana przez niego filiacja jest niepoprawna. Pewne jest natomiast, że Bonaventura w bardzo młodym wieku wstąpił do zakonu augustianów eremitów w eremie Ss. Filippo e Giacomo w Padwie. Wyróżniał się wśród współbraci zakonnych pobożnością oraz jako uzdolniony kaznodzieja. Zwrócił w ten sposób uwagę władz zakonnych. W 1359 uzyskał tytuł lektora i został wezwany do uczestnictwa w kapitule prowincjonalnej zakonu, a następnie został skierowany na studia do Paryża.