Natomiast w Żółwinie Małym zlokalizowano leśniczówkę. Między oboma osadami istniało obniżenie wypełnione glebą organiczną i odwadnianie przez niewielki ciek wodny, które mogło stanowić bazę dla hodowli zwierząt.
Spis miejscowości rejencji bydgoskiej z 1833 r. podaje, że we wsi zwanej Żółwin Wielki (niem. Gross Solvin) mieszkało 33 osób (24 ewangelików, 9 katolików) w 4 domach. Natomiast w osadzie Żółwin Mały (niem. Klein Solvin) mieszkało 11 osób (wszyscy ewangelicy) w 3 domachVerzeichniss aller Ortschaften des Bromberger Regierungs-Bezirks mit einer geographisch-statistischen Uebersicht. Bromberg 1833. Według opisu Jana Nepomucena Bobrowicza z 1846 r. folwarki Żółwin Mały i Wielki należały do majątku Czersk Polski, którego właścicielką była majorowa von Lippe.
Kolejny spis z 1860 r. podaje, że w folwarku Żółwin Duży (niem. Gross Salvin) mieszkało 27 osób (12 ewangelików, 15 katolików) w 4 domach. Właścicielem majątku był niejaki Jaffe. Dzieci z folwarku uczęszczały do szkoły w Łęgnowie. Miejscowość należała do parafii katolickiej i ewangelickiej w SolcuVerzeichniss sämmtlicher Ortschaften des Regierungs-Bezirks Bromberg. Bromberg 1860. Natomiast we wsi Żółwin Mały (niem. Klein Salvin) mieszkało 18 osób (wszyscy ewangelicy) w 3 domach.