W ciągu swojej historii klasztor był kilkakrotnie niszczony i odbudowywany. W okresie zmiany dynastii z Song na Qing został w ogóle opuszczony i uległ zniszczeniu. Obecnie klasztor jest częściowo odbudowany, do czego przyczyniły się głównie prace remontowe z lat 80. XX wieku. Odnowiono wtedy bramę klasztorną wraz z dwoma generałami bramy Hengiem i Ha, pawilon Buddy Siakjamuniego i inne budynki.

W 1983 roku klasztor został uznany za jeden ze 142 głównych klasztorów Chin.

Cały region Jeziora Zachodniego został w 2011 r. wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako krajobraz kulturowy „10 Scen Jeziora Zachodniego” w Hangzhou. Jednym z jego elementów jest „Wieczorne Dzwonienie na Wzgórzu Nanping” (chiń. 南屏晚钟).

Klasztor ten razem z klasztorem Lingyin jest nazywany klejnotem południowych i północnych wzgórz.

Obiekty Źródło Unoszące Drewno – jedna z atrakcji klasztoru;