Jego wystawy można było oglądać między innymi w Domu Plastyków w Krakowie (1935), w Łodzi (1937-1939), w Resursie Obywatelskiej w Warszawie (1937), we Lwowie (1936; wystawa artystów łódzkich zorganizowana przez Lewicowy Związek Zawodowy Artystów Plastyków). Brał udział także w objazdowej wystawie artystów lwowskich w 1940 w Moskwie, Kijowie i Charkowie. Zachowało się niewiele jego prac, które są wystawiane w Muzeum Sztuki w Łodzi oraz Muzeum Żydowskiego Instytutu Historycznego w WarszawieUrszula Makowska, Piasecki Szymon, [w:] Słownik artystów polskich, tom VII, Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, Warszawa 2003, s. 85..
Po powrocie do rodzinnej miejscowości został skazany na półtora roku pozbawienia wolności i (według J. Sandla) osadzony we Lwowskim więzieniu. Podczas pobytu w więzieniu namalował obraz Barykada. W 1942 wstąpił do Armii Czerwonej i zginął na froncie w latach 1942–1945.
Opinie recenzentów Prof. dr hab. Jerzy Malinowski o twórczości Szymona Piaseckiego pisał: „Malował ekspresyjnie (ponoć pod wpływem Matisse’a) pejzaże, portrety i martwe natury – mocno brutalne w kolorycie...