Tendencja ta osiągnęła swój punkt kulminacyjny w obrazach namalowanych przez niego tuż przed I wojną światową, przedstawiających berlińskie sceny uliczne i prostytutki i stanowiących w pewnym sensie miejski odpowiednik jego obrazów z wyspy Fehmarn. Choć ich temat jest uderzająco różny, to obie grupy obrazów cechuje kompozycyjna zawiłość, wyrażona w ekstatycznych, wizjonerskich walorach, niespotykanych w innych pracach artysty. Sam Kirchner oceniał doświadczenia artystyczne z wyspy Fehmarn jako szczególnie istotne dla swego własnego rozwoju, a w jednym z listów przyznał, że jego namalowany wówczas obraz nosi wpływy Paula Gauguina, zaś barwy ochry, zieleni i błękitu, cechujące wybrzeża wyspy Fehmarn porównał do bogactwa roślinności południowego Pacyfiku.
Przypisy
Linki zewnętrzne Obraz na stronie Muzeum Thyssen-Bornemisza
Kategoria:Obrazy Ernsta Ludwiga Kirchnera Kategoria:Obrazy w Muzeum Thyssen-Bornemisza Kategoria:Malarstwo pejzażowe