Po wybuchu wojny polsko-bolszewickiej walczył w szeregach I Dywizji Litewsko-Białoruskiej. W marcu 1920 miał zostać członkiem polskiej misji wojskowej przy wojskach Piotra Wrangla, ostatecznie jesienią 1920 został przydzielony do sekcji szyfrów Oddziału II Sztabu Głównego Wojska Polskiego.
W czasie służby wojskowej rozpoczął w 1921 studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego, uczęszczał na zajęcia sinologiczne prowadzone przez Bogdana Richtera oraz asyrologiczne prowadzone przez Józefa Bromskiego. W 1925 został skreślony z listy studentów z uwagi na niedostarczenie świadectwa maturalnego. Ostatecznie studia ukończył na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie w 1928, broniąc pracy magisterskiej z zakresu arabistyki.
Od 1929 pracę w wojsku (od 1931 w Biurze Szyfrów Oddziału II) łączył z pracą w Archiwum Głównym Akt Dawnych, gdzie od 1931 był pracownikiem kontraktowym. W swojej pracy zajmował się inwentaryzacją dokumentów orientalnych z Archiwum Koronnego oraz badaniem szyfrów (i tekstów zaszyfrowanych) stosowanych w tureckich, tatarskich, perskich i ormiańskich dokumentach z XVI–XVIII w. W 1934 obronił na Uniwersytecie Warszawskim pracę doktorską, napisaną pod kierunkiem Józefa Bromskiego.